خودسرى و طمع در پوشيده و از چشمى كه از بيم عذاب تو اشك بريزد و به هر چه خوش آيد مىنگرد ، به پيشگاهت شكايت دارم . ( 1 ) الهى مرا قوت و نيرويى جز به وسيلهء قدرت تو نيست و راه نجاتى از ناگواريهاى دنيا جز به حفظ و نگهدارى تو ندارم پس به حكمت بالغه و ارادهء نافذت درخواست دارم كه مرا جز به معرض جود و احسان خودت در نياورى و هدف تير بلا و آشوبم نگردانى و مرا بر دشمنان پيروز گردانى و بر رسوايى و عيبهايم پرده‌پوشى كنى و مرا از بلاها نگهدارى و از گناهان حفظ كنى به رحمت و رأفت خودت اى بخشنده‌ترين بخشايندگان . . . » ( 2 ) امام عليه السلام در اين مناجات دربارهء نفس آدمى و بيماريها و اهداف نارواى او كه انسان را از ياد خدا بازمىدارد و در ورطهء شرّ عظيم مىاندازد ، سخن گفته است كه از جمله بيماريهاى خطرناك نفس موارد ذيل است : الف - مبادرت بر خطاها و گناهان ؛ ب - در معرض خشم و غضب خداى تعالى قرار گرفتن ؛ ج - آرزوهاى طولانى كه انسان را از اطاعت و ياد خدا بازمىدارد ؛ د - گرايش به لهو و لعب ؛ ه - غفلت از ياد خدا ؛ و - توبه را به تأخير انداختن و نشتافتن به سوى آن ؛ ز - سنگدلى و دچار شدن دل به وسوسه و آكنده شدن قلب از طمع . و اين بيماريهاست كه انسان را به انحرافات مىكشاند و او را آلت بىاراده‌اى در دست شيطان رجيم قرار مىدهد . خداوندا ما را از اين حالت نگهدارد ! ( 3 ) مناجات سوم اين مناجات مشهور به « مناجات خائفين » است ، امام عليه السلام در اين